ارتفاع ِ بال ها : سطح ِ هوا !

فرصت ِ پروازها : سقف ِ قفس !

چاه نوشت:

.

.

.

.

.

 قَبلت‌ُ !

ماه نوشت:

آینه تازه از این بعد تماشا دارد ...

کار جنون ما ز تماشا گذشته است؛ یعنی تو هم برو که تماشای ما بس است!

چاه نوشت :

یا لیت قَبل مَنیّتی یومآ اَفوز بمَنیتی

نهرآ تلاطم رُکبتی و اظلّ املأ قربتی

یا اخی !

               چه ایستادن سختی ست این که شب تا صبح

               کسی قنوت بگیرد به انتظار خودش ...

.

.

: " ... " *.

.

.

حق داری عزیز !

                      شاه خوبانی و منظور گدایان شده ای !

چاه نوشت:

باری تعالی–جل و علا-- رحمت کناد ...

شیخ اجل سعدی--علیه الرحمة-- را که در احوال درویشان چنین نبشت که...

پارسایی دیدم بر کنار دریا، که زخم پلنگ داشت، و به هیچ دارو به نمی شد. مدت ها در آن رنجور بود، و شکر خدای—عز و جل—علی الدوام گفتی. پرسیدندش که شکر ِ چه می گویی؟ گفت: شکر آن که به مصیبتی گرفتارم، نه به معصیتی.

گر مرا زار به کشتن دهد آن یار ِ عزیز

تا نگویی که در آن دم غم ِ جانم باشد

گویم: از بنده مسکین چه گنه صادر شد

کو دل آزرده شد از من ؟ غم ِ آنم باشد

رحمت کنادَش!

 ماه نوشت:

*.در جواب ِ جواب ِ جواب ِ اون اس.ام.اس. که گفته بودم: " که به دو راهیه هیاهوی سلطان و آرامش تو در تنگنام... "

 نوشته بودی: "..."

دانمی برادر!  اون شب مخابرات هم از پشت خنجر می زد! بارها جواب دادی و ... چنین آمد: The message failed!

این همون سه نقطه ست! با هر چه خواستی پُرَش کن!

سه نقطه هاتم برام عزیزه!

چند روزی بود که می خوابیدم ... بلکه مدتی نباشم!

چند روزی هست که وقتی می خوابم، نیستم!

چند روزی هم خواهد بود که نباشم!

چاه نوشت :

به همین ساده گی!

به همین خوش مزه گی!

  بشنو این نکته که خود را زغم آزاد کنی     

  خون خوری گر طلب ِ روزی ننهاده کنی

 .

 .

 .

 .

 .

  کار خود را به کرم باز گذاری حافظ

  ای بسا عیش که با بخت ِ خداداده کنی

 .

چاه نوشت :

آه!

گردن نهادیم ...

الحکم لله!